Dziecko nadpobudliwe. Podstawowe informacje o ADHD i wskazówki dla rodziców

  • 29.04.2022
Dziecko nadpobudliwe. Podstawowe informacje o ADHD i wskazówki dla rodziców
Źródło: pixabay.com

Istnieje błędne przekonanie, że nadpobudliwość jest konsekwencją błędów rodziców. W rzeczywistości jest to cecha układu nerwowego dziecka, który w języku medycznym nazywa się „zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi”.

Czym jest nadpobudliwość psychoruchowa?
 
Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, czyli ADHD (ang. attention deficit hyperactivity disorder) jest zaburzeniem, które początek ma we wczesnym dzieciństwie, możemy wyróżnić trzy główne grupy objawów u takiego dziecka: nadmierną ruchliwość, zaburzenia koncentracji uwagi i nadmierną impulsywność. 

 

Co oznaczają te pojęcia i skróty ADD, ADHD, które mogą pojawić się w karcie megaaktywnego dziecka po wizycie u neurologa?

  • ADD – zaburzenie deficytu uwagi. Oznacza to, że dziecku trudno jest skoncentrować się na jakiejś czynności lub temacie, bardzo łatwo się rozprasza, nie jest w stanie wybrać, na czym ma się teraz skupić, nawet jeśli rozumie i próbuje wykonać zadanie. Chodzi o takie dziecko, które mówią o nim: „Wleciało jednym uchem, a drugim wyleciało”.
  • ADHD to zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. Dziecko doświadcza trudności nie tylko wtedy, gdy trzeba się skupić na ważnej sprawie. Jego emocje są równie mobilne i „nie do powstrzymania”. Jest impulsywny, odczuwa ciągłą potrzebę aktywnego ruchu – czyli klasycznego „sreberka, którego wszędzie pełno”.

 

Trudno nie zauważyć dziecka z ADHD – przerywa każdą rozmowę,

może wdać się w bójkę nawet nie rozumiejąc, dlaczego to robi.

 

Jeśli musisz przez jakiś czas siedzieć lub stać cicho, to zadanie jest dla niego niemożliwe - będzie się wiercić i podskakiwać; bardzo trudno jest mu czekać na swoją kolejkę w grze itp. Dlatego jest nadpobudliwy! Ale dziecko z ADD jest często mylone z marzycielem, który „szybuje w chmurach” swoich fantazji. Ponieważ jest znacznie spokojniejszy i cichszy, dorośli mogą nie zwracać uwagi na ten problem, a nawet cieszyć się z narzekania dziecka, jednak są nieco zaniepokojeni jego roztargnieniem.

 

Wskazówki dla rodziców dzieci z nadpobudliwością psychoruchową z deficytem uwagi

1. Jest to problem, który wymaga wspólnego działania neurologa, psychologa i rodziców.
2. Nie możesz traktować takiego dziecka jako niegrzecznego i upartego. On sam cierpi na zaburzenia uwagi i nie może się „pozbierać”.
3. ADD nie jest powodem do zrzeczenia się odpowiedzialności za rozwój dziecka. Możesz poprawić zachowanie dziecka i pomóc mu przystosować się do tego świata.

 

Co powoduje zespół deficytu uwagi u dziecka?

Naukowcy nie ustalili jeszcze dokładnie, co powoduje zespół deficytu uwagi. Uważa się, że opiera się na minimalnej dysfunkcji mózgu (MMD) – oznacza to, że poszczególne części mózgu odpowiedzialne za uwagę i samokontrolę nie działają u takiego dziecka tak płynnie, jak powinny.

 

 Czynniki które mogą powodować pojawienie się MMD:

  • dziedziczność - wielu rodziców nadpobudliwych dzieci przypomina, że ​​w dzieciństwie również mieli trudności z powodu niepokoju, roztargnienia itp .;
  • cechy przebiegu ciąży - wpływ czynników szkodliwych na rozwój dziecka (głód tlenu płodu, palenie matki, niekorzystna ekologia);
  • cechy narodzin dziecka - długotrwały lub szybki poród, uraz porodowy;
  • urazowe uszkodzenie mózgu - banalne „odpadnięcie ze stolca” może zakłócić „dokładne ustawienia” mózgu dziecka;
  • niedożywienie dziecka - im więcej w nim sztucznych barwników, aromatów, konserwantów itp., tym bardziej prawdopodobne jest pojawienie się nierównowagi chemicznej w układzie nerwowym.

 

MMD jest leczony przez specjalistę neurologa.  Powinnaś iść do niego z dzieckiem, jeśli podejrzewasz zespół deficytu uwagi.

 
 
Jak rodzice mogą pomóc dziecku z nadpobudliwością psychoruchową?

Witaminy i leki przepisane przez lekarza są dobre. Ale oni tylko przygotowują dla nas „grunt”, aby pomóc dziecku opanować te umiejętności, których tak mu brakuje. Można to zrobić w najbardziej przystępnej i łatwej dla dziecka formie - grze. Tak powinni postrzegać zajęcia sami rodzice. Nie martw się, jeśli na początku wydaje się, że nie działa. Problem deficytu uwagi nie pojawia się z dnia na dzień. Oznacza to, że jego rozwiązanie również wymaga czasu.

opr. MP